Zaloguj się do panelu eKsięgowość. Kliknij tutaj, aby sprawdzić jak się zalogować. Po lewej stronie menu kliknij opcję Ewidencje . Następnie wybierz odpowiednią podopcję: Rejestr sprzedaży VAT lub Rejestr zakupów VAT. Uwaga: opcja Rejestr zakupów VAT jest dostępny w pakiecie eKsięgowość Profesjonalna. Na ekranie zostanie Proporcja, według której możliwe jest odliczanie podatku VAT od kosztów przy sprzedaży mieszanej, jest stosunkiem wartości sprzedaży opodatkowanej do wartości całkowitej sprzedaży. Należy dodatkowo pamiętać, że w ciągu roku stosuje się szacunkową wartość proporcji wyliczanej na podstawie zeszłorocznych danych. Stosownie do art. 28c ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia (opodatkowania) usług informatycznych świadczonych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (tj Ewidencja przebiegu pojazdu VAT. W celu pełnego odliczenia podatku VAT od zakupu, najmu, leasingu a także eksploatacji samochodu osobowego podatnicy muszą prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, która potwierdzi wykorzystywanie samochodu jedynie na potrzeby działalności gospodarczej. pobierz. dokument. . Czym jest rejestr zakupu i sprzedaży VAT? Jakie informacje powinny się znaleźć w rejestrze VAT? W jaki sposób należy prowadzić rejestr VAT? Jakich wydatków nie trzeba ujmować w rejestrze VAT? To najczęściej zadawane pytania w zagadnieniu o ewidencji – rejestru VAT, odpowiemy sobie na nie w poniższym zacząć od ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 art. 109 ust3., która traktuje o tym, że podatnik ma obowiązek prowadzić ewidencję dla celów VAT. Ustawa wskazuje, że podatnicy VAT czynni, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 lub art. 82 ust. 3 (zwolnienie przedmiotowe) oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 (zwolnienie podmiotowe ustawy o VAT), mają obowiązek prowadzić tzw. ewidencję internetowaZarejestruj się w i prowadź księgowość swojej firmy samodzielnieZakładam kontoPrzedsiębiorcy będący czynnymi podatnikami VAT muszą prowadzić ewidencje – rejestr VAT. Ewidencjonują w niej zakupy oraz sprzedaż, która związana jest z towarami i usługami zawierającymi VAT. Nie ma wzoru rejestru VAT wskazanego przez Urząd Skarbowy. Podatnik samodzielnie sporządza taki wzór dostosowując go do swoich potrzeb, najczęściej w dwóch osobnych ewidencjach sprzedaży i zakupów, w pierwszej ujmuje dokonaną sprzedaż, a w drugiej VAT prowadzi się w celu rozliczenia podatku od towarów i usług. Należy w rejestrze ujmować faktury zakupowe, umożliwi to odliczenie podatku naliczonego. Dzięki prawidłowo sporządzonej ewidencji sprawnie przygotowuje się deklaracje VAT miesięczne lub kwartalne do składania których podatnik jest w ustawie o VAT dokładnie określił, co w rejestrze VAT winno się znaleźć: kwoty określone w art. 90 ustawy o VAT, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku VAT należnego, kwoty podatku VAT naliczonego obniżające kwotę VAT należnego oraz kwotę podatku VAT podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 130d, art. 134 oraz art. 138 – dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji prowadzenia ewidencji VAT nie dotyczy podatników zwolnionych podmiotowo z VAT oraz przedsiębiorców wykonujących czynności wyłącznie zwolnione z podatku od towaru i usług na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 (zwolnienie podmiotowe ustawy o VAT)W ewidencji VAT nie trzeba ewidencjonować zakupów związanych z czynnościami nieopodatkowanymi, wyłącznie czynnościami zwolnionymi oraz z czynnościami przy których nie ma przedsiębiorca prawa do odliczenia podatku naliczonego. W wymienionych wyżej sytuacjach podatnik nie ma obowiązku ujmować w rejestrze zakupów VAT, związanych ze sprzedażą nieopodatkowaną lub gdy zakupy te nie dają możliwości odliczenia VAT-u naliczonego. Wyżej wymienione wydatki nie mają znaczenia przy rozliczaniu podatku od towarów i usług, a tym samym nie wpływają na kwotę podatku VAT jaką należy odprowadzić do Urzędu Skarbowego. Podmioty gospodarcze prowadzące działalność, oprócz sprzedaży towarów czy świadczenia usług opodatkowanych stawką podstawową lub stawkami obniżonymi, mogą świadczyć usługi zwolnione z VAT. Wystawiając faktury na te usługi stosują stawkę ZW. Przedsiębiorca świadczący usługi zwolnione z VAT musi pamiętać, że nie może odliczyć podatku VAT naliczonego od zakupów związanych ze sprzedażą zwolnioną z VAT. 1. Sprzedaż opodatkowana i zwolniona – jak ją określić? W przypadku kiedy przedsiębiorca wie, że dany wydatek jest związany tylko i wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną, wtedy nie odlicza podatku VAT. Problem powstaje w przypadku zakupów, dla których nie da się określić jednoznacznie z jaką sprzedażą są związane. W takich przypadkach to jaką część podatku VAT można odliczyć, określa się za pomocą wskaźnika VAT. Przykładem takiego podmiotu może być salon samochodowy, który prowadzi sprzedaż samochodów i jednocześnie jest pośrednikiem ubezpieczeniowym. Podmiot taki kupując towar przeznaczony do sprzedaży odlicza cały podatek VAT. Kupując literaturę fachową w zakresie świadczonych usług ubezpieczeniowych podatku VAT nie odliczy. Jednak są zakupy, których nie można powiązać z jednym rodzajem sprzedaży (np. obsługa księgowa). Od kosztów związanych zarówno ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną (mieszaną) przysługuje częściowe odliczenie podatku. Proporcję według której odliczany jest podatek nazywamy wskaźnikiem VAT. 2. Terminy ustalania wskaźnika VAT Zgodnie z ustawą, wskaźnik VAT określa udział rocznego obrotu, w związku z którym przysługuje odliczenie VAT (a więc sprzedaży opodatkowanej) do obrotu całkowitego. Wskaźnik ten jest wyrażany procentowo. Ustalony w danym roku wskaźnik VAT jest wskaźnikiem stosowanym przez cały rok. Przedsiębiorcy rozpoczynający działalność oraz ci u których w roku poprzednim obrót był niższy niż 30 000 zł – mają obowiązek złożyć do naczelnika US wniosek o ustalanie wskaźnika VAT. Ustalanie takiego wskaźnika opiera się o strukturę sprzedaży określoną przez przedsiębiorcę. W strukturze tej wskazuje on jaki udział będzie miała sprzedaż opodatkowana w stosunku do całości sprzedaży. Obowiązek ten wynika z art. 90 ust. 8 ustawy o VAT. Ustalenie wskaźnika powinno mieć miejsce przed dokonaniem pierwszego odliczania podatku VAT przy zakupie, który jest związany jednocześnie ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną. Przedsiębiorcy prowadzący sprzedaż opodatkowaną, którzy planują prowadzenie sprzedaży zwolnionej – podobnie jak w poprzednim przypadku, przedsiębiorca ma obowiązek ustalić wskaźnik VAT razem z naczelnikiem US. Nie może go ustalić dowolnie. Nie jest też dopuszczalne odliczanie całego podatku VAT według stosowanego w danym roku wskaźnika (przy sprzedaży wyłącznie opodatkowanej wynosi on 100%). W przypadku złożenia wniosku do US o ustalenie wskaźnika VAT urzędy skarbowe pozwalają często na stosowanie dotychczasowego wskaźnika VAT. Nie oznacza to jednak, że podatnik odliczy więcej podatku VAT. Będzie on zobowiązany do skorygowania wcześniej odliczonego podatku VAT w pierwszej deklaracji podatkowej składanej w nowym roku, czyli już po ustaleniu rzeczywistego wskaźnika VAT. Pozostali przedsiębiorcy – ustalenie wskaźnika VAT następuje na koniec roku w oparciu o dane o sprzedaży z ubiegłego roku. Rzeczywisty wskaźnik obliczony na podstawie danego roku jest teoretycznym wskaźnikiem dla roku kolejnego. Wyliczenie wskaźnika powinno nastąpić przed dokonaniem pierwszego odliczania podatku VAT, przy zakupie związanym zarówno ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną. Wniosek o uzgodnienie szacunkowej proporcji sprzedaży VAT można pobrać tutaj. 3. Wyliczenie wskaźnika VAT Wskaźnik VAT jest ilorazem dwóch wartości: obrotu, który daje prawo do odliczenia podatku VAT (najczęściej jest to sprzedaż opodatkowana u sprzedawcy), całej wartości obrotu w danym okresie. Wskaźnik VAT wyrażany jest w procentach po zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 3 ustawy o VAT) Wskaźnik wylicza się wg poniższego wzoru: wskaźnik VAT = A / B gdzie: gdzie: A – wartość sprzedaży opodatkowanej (stawka VAT: 0%, 5%, 8%, 23%), B – wartość sprzedaży całkowitej (sprzedaż opodatkowana + sprzedaż zwolniona). Podstawową kwestią jest określenie czym jest obrót. Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia obrotu. Zgodnie z art. 29a ustawy o VAT podstawą opodatkowania (dla obliczenia podatku VAT) jest co do zasady wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Podstawa opodatkowania obejmuje również podatki, cła, opłaty, i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku VAT. Obrót obejmuje więc: odpłatną dostawę towarów, odpłatne świadczenie usług, wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, eksport towarów. 4. Transakcje, które nie są brane pod uwagę przy wyliczaniu wskaźnika VAT Ustawa nie określa wprost jakie elementy mają się znaleźć w kwocie obrotu. Określa natomiast jakich elementów nie uwzględniamy. a) transakcje pomocnicze wymienione w art. 90 ustęp 6 ustawy o vat pomocnicze transakcje w zakresie nieruchomości i pomocnicze transakcje finansowe; usługi zwolnione wymienione w art. 43 ust. 1 pkt. 7, 12 i 38- 41 ustawy o VAT (np. transakcje dotyczące walut, usług udzielania kredytów), czyli szeroko rozumiane usługi finansowe, w zakresie w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy W ustawie o vat nie ma definicji transakcji pomocniczych. Biorąc pod uwagę wykładnię językową można stwierdzić, że są to czynności incydentalne, uboczne, poza podstawowym zakresem działalności gospodarczej. W wyroku NSA nr I FSK 1626/14 z dnia r sąd stwierdził, iż czynności pomocnicze są takie, które są dokonywane poza główną (zasadniczą) działalnością podatnika i nie stanowią koniecznego i stałego jej rozszerzenia, oraz że opodatkowane VAT aktywa podatnika są wykorzystywane do wykonania tych czynności jedynie w niewielkim stopniu. Temat transakcji pomocniczych omówiony tutaj. b) sprzedaż środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Do obrotu nie wlicza się także obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika. c) sprzedaż niepodlegająca opodatkowaniu w kraju W kwocie obrotu nie uwzględniamy też czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w ogóle. Są to np. dotacje niepowiększające obrotu wartości otrzymanych kar i odszkodowań przychodów ze sprzedaży zorganizowanych części przedsiębiorstwa lub ich części Dodatkowo nie uwzględnia się w kwocie obrotu transakcji zakupu, w przypadku których trzeba naliczyć podatek VAT jak przy sprzedaży i wykazać w ewidencji sprzedaży VAT. Takimi transakcjami są: import usług import towarów wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów dostawa towarów dla których podatnikiem jest nabywca Uwaga: warto zauważyć, że część przedsiębiorców sprzedaje usługi/ towary, które nie są opodatkowane w kraju, ale podlegają opodatkowaniu u nabywcy. Sprzedaż ta nie jest zwolniona z VAT, ale wyłączona z opodatkowania w kraju. Mimo, że sprzedawca nie odprowadza od sprzedaży podatku VAT (bo go nie ma) ma on prawo odliczyć podatek VAT od zakupów związanych z tą sprzedażą. Ta część sprzedaży jest ujmowana w liczniku powyższego wzoru. 5. Obrót przy sprzedaży towarów używanych W przypadku podmiotów stosujących procedurę VAT marża (np. przy sprzedaży rzeczy używanych), wartością obrotu jest wartość, od której naliczany jest podatek VAT. Jest to więc kwota marży a nie cała kwota otrzymana od nabywcy. Potwierdzają to organy podatkowe. – interpretacji z 17 maja 2019 r., wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: „W oparciu o wskazane powyżej uregulowania stwierdzić należy, że w przypadku towarów podlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy, obrotem do ustalenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, jest wartość uzyskanej marży z tytułu sprzedaży samochodów używanych, pomniejszona o kwotę podatku”. 6. Roczna korekta VAT Na koniec każdego roku, na podstawie już rzeczywistych danych przedsiębiorca wylicza wskaźnik VAT za dany rok. Wyliczony wskaźnik będzie wskaźnikiem teoretycznym dla roku kolejnego. Przykładowo na koniec 2021 roku wyliczamy wskaźnik rzeczywisty (za rok 2021), ten wskaźnik będzie teoretycznym wskaźnikiem stosowanym w roku 2022. Dodatkowo porównanie wskaźnika rzeczywistego dla danego roku ze wskaźnikiem teoretycznym stosowanym w trakcie roku jest podstawą wyliczenia rocznej korekty VAT. Roczna korekta VAT omówiona jest tutaj. W minionym półroczu problem z nieuregulowanymi lub opóźnionymi fakturami od swoich kontrahentów miała ponad połowa z ankietowanych małych i średnich przedsiębiorców. Szczególnie odczuwają to małe firmy. Jakie znaczenie ma wpisywanie dłużników do rejestru biura informacji gospodarczej? Niezapłacone faktury spędzają sen z powiek przedsiębiorcówMała firma, ale faktury wysokieDlaczego nie warto zwlekać z wpisem do bazy dłużników?Niezapłacone faktury spędzają sen z powiek przedsiębiorców Ponad połowa (51%), ankietowanych przedsiębiorców z grupy MŚP miała w pierwszym półroczu 2022 r. problemy z nieuregulowanymi lub opóźnionymi fakturami od swoich kontrahentów – wynika z badania przeprowadzonego na zlecenie ERIF Biura Informacji Gospodarczej. Ankieterzy pytali o to z jakimi problemami borykali się przedsiębiorcy w minionym półroczu. Na ten wynik złożyło się 29% ankietowanych przedsiębiorców wskazujących, że płatności za faktury spływają z dużym opóźnieniem. Co więcej, aż 22% zadeklarowało, że ma więcej faktur, których kontrahenci w ogóle nie uregulowali. - Problemy z płatnościami to najważniejsze wyzwanie wskazane przez ankietowanych przedsiębiorców. Kolejna ważna bolączka dziś to kwestia niedostarczania komponentów lub usług na czas, która była wskazywana przez 25% badanych, głównie przez duże firmy. Z kolei 19% respondentów wskazało na problemy z płynnością, które skutkują trudnościami w spłacie rat leasingowych lub kredytów – komentuje Edyta Szymczak, prezes ERIF Biura Informacji Gospodarczej. Mała firma, ale faktury wysokie Ankieterzy pytali też o to, na jakie kwoty opiewały faktury, których płatność była opóźniona lub nie zostały uregulowane w pierwszym kwartale roku. Najwięcej, bo 18% badanych wskazało, że opiewają one średnio na kwoty 5-30 tys. zł. Nieco mniejszy odsetek - bo 15% - zadeklarował problemy z uzyskaniem płatności na kwotę nie przekraczającą przeciętnie 5 tys. zł. 13% ankietowanych wskazało, że były to kwoty między 30 a 50 tys. zł. 6% faktur, z uregulowaniem których był problem, oscyluje wokół wartości między 50 a 100 tys. zł, a 4% wskazań dotyczyło faktur na kwotę powyżej 100 tys. zł. Jeśli spojrzeć głębiej w wyniki badania, to widać, że największy problem jest w firmach zatrudniających od 10-49 pracowników, klasyfikowanych jako małe firmy. Tylko 22% z nich zadeklarowało, że nie mają problemów z opóźnionymi lub nieuregulowanymi fakturami. Dla porównania w segmencie średnich firm od 50 do 249 osób, wskaźnik ten wyniósł 29%, a wśród najmniejszych, czyli mikro firm – 56%. - Male firmy często nie stać na wykwalifikowanych specjalistów od zarządzania wierzytelnościami oraz wystarczające narzędzia do odzyskiwania należności, a jednocześnie grupa kontrahentów i liczba transakcji rozliczeniowych może być już na tyle istotna, że wymaga sprawnych mechanizmów monitorowania płatności. Stąd problemy z płatnościami faktur są dla nich najbardziej odczuwalne. Przekłada się to często jednocześnie na zdolność ich samych do płacenia rat leasingowych czy kredytowych. W tym segmencie problem zadeklarowało 24% ankietowanych, a przypomnę dla ogółu badanych było to 19% – komentuje Edyta Szymczak, prezes ERIF Biuro Informacji Gospodarczej. Dlaczego nie warto zwlekać z wpisem do bazy dłużników? Opóźnienia w płatnościach to problem, szczególnie w branżach w których już w momencie wystawiania faktury przewidziany jest długi termin płatności. Z analizy ponad 600 tys. faktur wystawianych rocznie w serwisie wynika, że na przykład w przypadku branży transportowej 45% faktur ma termin płatności miesiąc lub dłużej. W wielu innych branżach jest podobnie, że kupujący usługę czy towar stawia twardy warunek zapłaty za 30 lub więcej dni. Nie jest to jednak regułą, bo z danych wynika, że średni czas na wykonanie przelewu, zapisany na fakturach wiosną 2022 r., wyniósł w sektorze Małych i Średnich Przedsiębiorstw (MŚP) 13,2 dnia. Eksperci zachęcają, żeby w sytuacji braku płatności za faktury nie czekać zbyt długo biernie, tylko domagać się ich spłaty. Im szybciej przedsiębiorca podejmie takie działania i im bardziej będą one zdecydowane, tym większa szansa na odzyskanie środków. Poza tym, im mniej zaległych zobowiązań ma firma, tym łatwiej jej uniknąć wpadnięcia w spiralę zadłużenia. Jeśli pierwsze monity nie pomogą, warto zmobilizować płatnika przez wpisanie informacji o zadłużeniu do biura informacji gospodarczej. - Zgodnie z wymogami ustawowymi to możliwe w stosunku do zobowiązań, które nie zostały uregulowane w ciągu 30 dni od wyznaczonego terminu płatności. Już z upływem dnia wymagalności zapłaty możliwe jest wysłanie do dłużnika wezwania, a jeśli nie zareaguje, zaległość zostanie wpisana do rejestru biura informacji gospodarczej. – mówi Edyta Szymczak. Takie wezwanie do zapłaty można wysłać listem poleconym lub dostarczyć osobiście do siedziby firmy. Można wysłać także e-mailem, jeśli tak stanowi umowa między firmami. Dłużnicy powinni mieć świadomość, że unikanie odebrania takiego listu poleconego nie wstrzymuje procedury wpisania do biura informacji gospodarczej. Okazuje się też, że sama informacja o zamiarze dokonania wpisu działa mobilizująco na partnera biznesowego. - Nasze obserwacje pokazują, że część dłużników reguluje zobowiązania już po wezwaniu ustawowym. Jeśli rzeczywiście nie mają środków, to przynajmniej deklarują, kiedy i jakie kwoty uregulują -mówi Edyta Szymczak. Dlaczego przedsiębiorcy obawiają się takiego wpisu? Taka informacja to ważny sygnał dla potencjalnych kontrahentów. Może zniechęcać do podjęcia współpracy z nimi, utrudnia dostęp do finansowania czy nawet innego rodzaju usług. Dlatego przedsiębiorcom zależy, żeby zachować w bazie „czyste konto”. - Konsekwentne wpisywanie dłużników do rejestru biura informacji gospodarczej ma istotne znaczenie dla pewności obrotu gospodarczego. Dzięki temu przedsiębiorcy mają informację jakie ryzyko wiąże się w wejściem w relację biznesową z takim podmiotem i są w stanie nim odpowiednio zarządzić– mówi Edyta Szymczak. Przywołane w tekście statystyki pochodzą z badania przeprowadzonego dla ERIF Biuro Informacji Gospodarczej w panelu Ariadna. Ankietę przeprowadzono na próbie ogólnopolskiej reprezentatywnej dla przedsiębiorstw liczącej N-524. Odpowiedzi udzielały osoby z sektora małych i średnich firm oraz jednoosobowych działalności gospodarczych, które są właścicielami, współwłaścicielami albo osobami decyzyjnymi w przedsiębiorstwach.

rejestry zakupów i kosztów dla celów podatku vat